کوروش خود را برای تصرف بابل آماده می کند و کروزس به عنوان کمک به کوروش در تهیه ی مقدمات جنگی مقدار زیادی گنجینه و طلا به او می دهد که کوروش اعتنای زیادی به آنها نمی کندو باعث حیرت کروزس می شود.( کوروش به هیچ وجه انسانی دنیوی نبود.)

کوروش به راحتی وبایک نقشه ی ماهرانه وارد شهربابل شد و پس از دستگیری پادشاه بابل به جارچیان دستورداد به مردم خبربدهند هرکس درخانه اش بماند کاری به اوندارندولی هرکس درکوچه وخیابان باشد کشته خواهد شد.

سحرگاهان مردم بابل خبردارشدند شهر از طرف کوروش گرفته شده است وپادشاه با نزدیکان خود به قتل رسیده اند.

جارچی به ساکنین شهر اعلام کرد:

که اسلحه ی خودرا به متصدیان مربوطه تسلیم نمایندو اگر کسی از این دستور سرپیچی کردمجازاتش مرگ است.

سپس کوروش قوانینی را بنیاد نهاد که امروز بانام منشور حقوق بشر می شناسیم.

به گفته ی  گزنفون درکتاب کوروش نامه روز تاج گذاری اینگونه بوده است:

روز پیش از تاجگذاری جامه های فاخری،ازآن ها که دردربار مادها رسم بود در بین افسران والامقام خویش پخش کردواز آن زمان بود که پارسی ها برای نخستین بار لباس مادی بر تن کردند...از دوسوی راهی که پادشاه هخامنشی وملازمانش می بایست از آن بگذرند سربازانی به حالت خبردار ایستاده بودند.در ردیف های مردم ... مامورانی شلاق به دست نظم و امنیت را برقرار می کردند... ابتدا در برابر درهای کاخ شاهی نزدیک به چهار هزار نیزه دار به صف ایستاده بودند... افراد سواره نظام نیز حضور داشتنداما از اسب های خود پائین آمده و دست های خود را همچنان که امروز هم دربرابر شاه رسم است در زیر لباس های بلند پارسی خود قرارداده بودند.پارسی ها در حضور پادشاه دست های خود را در آستین بلند لباس خود مخفی می کردند و با این عمل نشان می دادنن در مقابل پادشاه آزادی به کار بردن آن ها را از خود می گیرند...همین که غلامان شاه دروازه های کاخ شاهان قدیم بابل را باز کردند چشم مردم به گاوهای زیبایی افتا دکه چارچار ردیف شده بودند تا به خدای بزرگ بابلیان مردوک تقدیم شوند...مردانی می آمدند که مشعل در دست داشتند. سرانجام کوروش نمایان شد، در حالی که روی یک عراده ی مجلل ایستاده بود، تاجی کیانی که به دور آن نیم تاجی بسته بود برسرداشت، جامه ای از ارغوان برتن داشت که در وسط آن خط سفیدی دیده می شد...شلواری سرخ و ارغوانی به پاداشت.( در آن زمان مردان کشورهای دیگر شلوار نمی پوشیدند.) در کنار او راننده عراده قرار داشت که مردی پارسی و قد بلند بود. با این حال قدش به کوروش نمی رسید*.

تماشاچیان با دیدن کوروش مجذوب شکوه وبزرگی و زیبایی اوشدند ودر برابرش سر تعظیم فرود آوردند...

*به گفته ی گزنفون در کوروش نامه: کوروش مرد بسیار رشیدی بود که قدو قامت بلند وبرازنده وریش پر وانبوه داشت.