ایران همیشه جاوید

i-am-cyrus — Sat, 08 Aug 2009 08:31:00 GMT

بچه ها، این نقشه ی جغرافیاست

بچه ها، این قسمت اسمش آسیاست

شکل یک گربه در اینجا آشناست

چشم این گربه به دنبال شماست

بچه ها، این گربه هه ایران ماست

بچه ها، این سرزمین نازنین

دشمن بسیار دارد در کمین

داغ دارد هم به دل، هم بر جبین

بوده نامش از قدیم، ایران زمین

یادگار پاک قوم آریاست

بچه ها، بچه ها از هر گروه و هر نژاد

دست اندر دست هم بایست داد

فارغ از هر زنده باد و مرده باد

سربه راه مملکت باید نهاد

مام میهن عاشق صلح و صفاست

بچه ها، این پرچم خیلی قشنگ

پرچم سبز و سفید و سرخ رنگ

هم نشان از صلح دارد هم زجنگ

خار چشم دشمنان چشم تنگ

افتخار ما به آن بی انتهاست

بچه ها، این خانه ی اجدادی است

گشته ویران، تشنه ی آبادی است

خسته از شلاق استبدادی است

مرهم دردش کمی آزادی است

بچه ها، این کار فردای شماست

این کار فردای شماست

نوشته: هادی خرسندی

i-am-cyrus — Wed, 05 Aug 2009 10:15:25 GMT

مدت زیادیه که به اینجا سر نزدم. راستشو بخواید رمزمو فراموش کرده بودم. الانم شانسی اومدم. حالا که انقدر کشورمون بیدار شده. دیگه وقتش شده بود همه بلند شیم و شکوه ایران رو به دنیا نشون بدیم.

راه پیمایی هایی که مردم ما در سکوت انجام دادند بی نظیر بود. همه ی دنیا نشسته و با حیرت به ما نگاه می کنه که چقدر بزرگ هستیم. چقدر این مردمی که زمانی با طالبان مقایسه می شدند پاک و اصیل هستند.

از همه ی مردمم سپاس گذارم. از نداها و سهراب ها سپاس گذارم.

ایرانی پیروز

ایرانی سربلند

ایرانی همیشه ســـــبــــــز

کوروش کبیر!

i-am-cyrus — Mon, 03 Mar 2008 18:53:09 GMT

کوروش بزرگ : فرمان دادم بدنم را بدون تابوت و موميايي به خاک بسپارند تا اجزاء بدنم ذرات خاک ايران را تشکيل دهد.

13 اسفند ماه:کوروش بنیانگذار کشور ایران و سلسله ی هخامنشی، مردی که عموم تاریخ نگاران اورا «اندیشمند، دادگستر و مهربان» توصیف کرده اند در مارس سال 530پیش از میلاد 9 سال پس از اعلام امپراتوری ایران در گذشت. وی 11 سال پس از ایجاد دولت یگانه ای از 3 گروه مهاجر قوم آرین – پارس، ماد و پارت- شهر بابل ( در جنوب عراق امروز پایتخت یک امپراتوری به همان نام) را تصرف و در آنجا در اکتبر سال 539 پیش از میلاد ایجاد امپراتوری ایران را اعلام کرده بود. امپراتوری ایران در زمان کوروش که نام او در غرب با قلب تلفظ یونانی ، سیروس و سایروس، تلفظ می شود از هند تا مرمره و از سیحون( سیر دریا) تا دریای سرخ امتداد داشت. کوروش برای بیرون راندن گروه های آرال که در آسیای میانه وارد سرزمین های امپراتوری پارسه ( تاجیکستان امروز ونواحی اطراف) شده بودند به این منطقه رفته بود که به سوی او که سواربر ارابه بود وسربازانش را در میدان جنگ هدایت می کرد زوبینی پرتاب شد و عمر وی پایان یافت. با وجود در گذشت کوروش ، سربازان او جنگ را بردند.

منبع:روزنامه ی جام جم نسل سوم سه شنبه ۷ اسفند۱۳۸۶ شماره ی ۱۸۰ صفحه ی ۱۴

کوروش جهانی

i-am-cyrus — Fri, 01 Feb 2008 15:23:39 GMT

همین الان که من دارم می نویسم برنامه ای به نام تاریخ و روایات در شبکه ی چهار در حال پخش است.

این برنامه علنا دارد می گوید: ایرانی ها بیهوده در پی نگهداشتن گذشته ی پر شکوه خود نباشید. اسم های پارسی برروی فرزندانتان نگذارید و به پدرتان کوروش نبالید. چرا؟ چون هر چه که قبل از ورود اسلام درایران بوده و گذشته دروغی بیش نیست و ... آن ها تلاش شاه را برای شناساندن شکوه ایران بیهوده دانسته و او را با هیتلر برابرشمرده اند. شاه را کسی می خوانند که خواسته مردم را از اسلام دور کن و یکی از کارهای شاه را یعنی دعوت کردند مردم به گذاشتن نام های ایرانی برروی فرزندانشان به جای نام های عربی

کفر آمیز دانسته است.

و دفاع ما از گذشته و نیاکانمان، از سرزمینمان ایران را نژاد پرستی نامیده است.

مردم ایران خیلی زود تحت تاثیر برنامه هایی قرار می گیرند که در تلویزیون نشان می دهد. نمونه اش را با پخش مستند هری پاتر دیدیم که خیلی ها از این کتاب زده شدند. این چیز مهمی نیست. اصلا مهم نیست. ولی چند نفر... چند نفر بادیدن این برنامه خر می شوند و فکر می کنند که تمدن 2545 ساله ی ما ( تازه بیشتر. من فقط سال هایی را که از تولد کوروش گذشته گفتم)در برابر تمدن هزاروچهار صدو نمی دونم چند ده ساله ی عرب ها(ی صحرا نشین و سوسمار خوار که دختران خود را زنده به گور می کردند آن هم هنگامی که دختران ما ملکه می شدندو برای انها احترام قائل بودند و حجاب داشتند) هیچ است؟

نابغه های ایرانی: استاد محمود فرشچیان

i-am-cyrus — Thu, 24 Jan 2008 12:15:18 GMT

محمود فرشچیان به سال 1308 شمسی در اصفهان ، دیده به جهان گشود . پدرش ، حاج غلامرضا فرشچیان ، از تجار فرش بود و در کار هنر قالی بافی دست داشت .

این زمینه مساعد برای پرورش ذوق و شوق او در راه آشنایی با هنر موثر افتاد . از سالهای پیش از مدرسه از روی نقشه های قالی طرح میزد ، تا به تدریج دستش در کار نقش پردازی روان گردید . فرشچیان در طی تحصیلات مقدماتی در محضر استاد میرزاآقا امامی اصفهانی هنرمند چیره دست و پرآوازه دیار اصفهان ، به آموختن نقاشی دلبستگی تمام پیدا کرد و دل در گرو نقشهای زیبا بست . او از کار هنر احساس رضایت و شادمانی داشت . از کلاس هفتم دبیرستان فرشچیان قدم به هنرستان هنرهای زیبای اصفهان گذاشت و چهار سال در آن جایگاه عاشقی ، زیر نظر استاد عیسی بهادری ، استاد نابغه و توانمند نقاشی قالی ، مینیاتور ، نقاشی رنگ و روغن ، به فراگیری اصول و مبانی طراحی نقوش سنتی (نقشه قالی ، تذهیب ، مینیاتور) پرداخت .

بدون شک نقش استاد عیسی بهادری در پرورش و خلاقیتهای محمود فرشچیان نقشی فوق العاده ارزشمند بود .استاد در بیان احساس و تجسم شعرگونه عواطف ، به شیوه ای کاملا جدید موفق به هماهنگی و همگامی میان مضمون و محتوا و شکل و فرم نقاشی هایش گردید و این مشخصه اصلی کار او در نقاشی شد . فرشچیان در جوانی بسیار پرتلاش و خستگی ناپذیر به کار و طراحی نقوش مختلف میپرداخت . او در مطالعه آثار تاریخی شهر اصفهان (چهل ستون ، عالی قاپو ، مسجد شیخ لطف الله و ... طرحهای اسلیمی و ختایی کاشیکاری های بی نظیر آن آثار سر از پا نمیشناخت و چون محققی موشکافانه این نقش ها را مطالعه میکرد . فرشچیان حتی در دوره سربازی نیز دست از قلم و رنگ برنداشات و آثاری دیدنی آفرید که مورد تشویق مقامات قرار گرفت .

سال 1329 بعد از 6 سال فعالیت و کسب هنر در هنرستان هنرهای زیبای اصفهان ، فرشجیان به کسب دیپلم عالی نائل آمد . آثار سالهای شاگردی ایشان هنوز در مرکز هنرستان ، موجود است . او در طراحی و شناخت و بکارگیری رنگها فوق العاده قدرتمند و قوی است . این قدرت قلم و صلابت و استواری خطوط قلم گیری است که از او هنرمندی پرآوازه و مشهور ساخته است . از نظر محتوا و مضمون ، آثار استاد عمدتا با الهام از ادبیات عرفانی و باورهای مذهبی ساخته و پرداخته شده اند . سخن آخر اینکه امروز استاد فرشچیان از پس نزدیک به پنجاه سال کسب هنر و مهارت در کار نقاشی و خلق نقشهای دلنشین و جشم نواز ، هنرمندی است که به جرآت میتوان او را صاحب سبک جدید در نقاشی ایرانی (مینیاتور) دانست .

داستان

i-am-cyrus — Thu, 15 Nov 2007 13:18:31 GMT

درود به تمام میهن پرستان عزیز.

چیز زیادی برای گفتن ندارم. فقط چون می دونم کسی نوشته های من را نمی خواند برای همین یکی ازداستان هایم را که خودم خیلی دوست دارم در ادامه ی مطلب برایتان می ذارم. امیدوارم خوشتان بیاید...

دریای کاسپین

i-am-cyrus — Mon, 05 Nov 2007 11:55:18 GMT

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد.

دریای خزر

مساحت	۳۷۰٬۰۰۰ تا ۴۲۰٬۰۰۰ کیلومتر مربع (با توجه به عوامل متغیر
مجموعه خطوط ساحلی	۶۵۰۰ کیلومتر
متوسط عمق	۱۸۴ متر
کشورهای ساحلی	ایران روسیه ترکمنستان قزاقستان جمهوری آذربایجان

دریای خَزَر یا دریای مازندران از شمال به روسیه، از جنوب به ایران ، از غرب به جمهوری آذربایجان و ازشرق به جمهوری‌های ترکمنستان و قزاقستان محدود می‌شود. هم‌اینک دریای مازندران برای کانیهای پربار نفتش نگاه جهان را به خود کشانده‌است. از دیگر منابع این دریا خاویار را می‌توان نام برد. این دریاچه را به علت گسترده بودنش دریا می‌خوانند زیرا بزرگ ترین دریاچه جهان است.

به دلایل مختلف تا به اکنون نام‌های متفاوتی در زبان‌های مختلف به‌روی این دریا گذارده شده‌است.

دریای کاسپین: این نام در بسیاری از زبان‌های جهان برای اشاره به این دریاچه به‌کار می‌رود. کاسپین خود از نام قوم سفید پوست^{[نیاز به ذکر منبع]} کاسپی گرفته شده‌است که ابتدا در کرانه‌های باختری تا جنوب باختری آن ساکن بوده‌اند و به تدریج تا کرانه های جنوبی آمدند، از لحاظ قوم شناسی نیز به استناد پژوهش جدیدی که درباره ژنتیک مردمان جنوبی این دریا شده، گواهی دال بر این ادعاست که اثبات می کند مردمان گیلک زبان ( شامل تبری ها و دیلمی ها ) همگی از طرف پدری از نوادگان مردمی هستند که از غرب دریا آمده اند

وجود شهری به نام دروازه کاسپین (یا دربند) در باب ورودی مملکت باستانی تبرستان (که هم اکنون در استان تهران قرار دارد) گواهی دیگر بر این ادعاست. نام‌های کاشان و قزوین نیز موید این موضوع اند. ^[۵] کاسپین نام جهانی و حقیقی این دریا است.

دریای مازندران: در اسنادی که در مؤسسات معتبر روسیه است آمده که نوجین زیس برای روس‌ها اولین بار آن را در قرن دوازدهم ثبت نموده و ذکر کرده که ایرانیان آن را قرن‌ها دریای تبرستان می‌خواندند، ولی چون واژه مازندران میان بومیان تبرستان جایگزین گشته، آن را دریای مازندران می‌خوانند (منبع: سفرنامه ملنگوف روسی)، همچنین در میان دانشمندان اسلامی دریای مازندران بروی نقشه‌ها ثبت می‌گشته (منبع: دایرة المعارف فارسی استاد مصاحب)، گذشته از آن نام دریای تبرستان به دلیل مجاورت دولت تبرستان به آن بوده‌است، از طرفی هیرکانیا که در منابع یونانی و لاتین (Hyrcania Maro) آمده (منبع: هرودوت)، و نام‌های جرجان، ساری، خراسان، گیلان که زمانی بروی این دریا بوده‌است، همگی به مناطقی از تبرستان باستانی (که مازندران امروزی باقیمانده آن است) برمی گردد. (منبع: مازندران و استرآباد، نوشته علی یوسفی نیا)
دریای خزر: این نام جعلی و نام قومی وحشی ، بربرستیزه جو و غیر ایرانی که در بین شمال غربی دریا و دریای سیاه سکونت داشتند و به دین یهودیت گرویده بودند. بنای استحکامات بزرگی چون شهر در بند یا (باب الابواب) در شمال قفقاز در عهد ساسانیان ، که برای جلوگیری از تجاوزگریها و ویرانگریهای خزران صورت گرفت، هنوز پا برجاست. رواج امروزی دریای خزر به طور کلی به زمان اشغالگری روس‌ها در دوره قاجاریه و کوتاه سازی دست ایرانیان از این دریا برمی گردد. (منبع: کتابخانه دیجیتالی دید) همچنین رواج اصطلاح خز به معنی جوات همان خلاصه واژه خزر می باشد. تاج‌الدینی نماینده تبریز در مجلس هفتم در سوالی از وزیر امور خارجه ایران علت تغییر نام این دریا را از مازندران به خزر با عبارات زیر خواستار شده بود:

دریای شمال ایران از دیر زمان به یکی از نام های ایرانی معروف بوده است و در آثار اغلب مورخان معروف ایرانی از این دریا به دو نام دریای تبرستان (طبرستان) یا دریای مازندران نام برده شده که در اسناد و دایره المعارف های معتبر نیز هر دو نام، مهر تاییدی بر ایرانی بودن این دریا در طول تاریخ بوده است. این دریا به نام مازندران ثبت و شناخته شده است و اسناد موجود در این زمینه نشان می دهد ایرانیان آن را قرنها دریای تبرستان می خواندند ولی چون واژه مازندران میان بومیان تبرستان جایگزین گشته آن را دریای مازندران می خوانند. در هیچ کدام از نام های قدیمی نام خزر نبوده و از دوره قاجار این نام مجعول و غیر ایرانی وارد اسناد از جمله قراردادهای ننگین گلستان و ترکمنچای شده است؛ خزر نامی است برگرفته از قوم خزر که در بخش شمالی دریا ساکن شده اند و قومی غیر ایرانی و ستیزه جو ومهاجم بودند و هر از گاهی به شهرهای ایران و ارمنستان و آذربایجان که جزو قلمرو ایران بودند هجوم می آوردند.

یکی از دوستان عزیزمان به نام محمد لطف کردند و شعر زیبایی نوشتند که دیدم حیف است فقط در قسمت دید گاه ها باشد.(چون خیلی از عزیزان به اون قسمت سر نمی زنن.) برای همین می نویسمش اینجا. امیدوارم شما هم مثل من از ان خوشتان بیاید.

امشب!
در تنهایی و سکوت!
میان بهت و حیرت!
عشق و غرور من!
ایران سراسر اتفاق و پر حادثه ای است.
که در روند لحظه های تاریک تاریخ، بارها و بارها شکسته.
زخم خورده.
بغض کرده.
لرزیده.
سوخته.
گریسته.
اما از پای نیفتاده.
عشق! و رنج و درد عشق، هدیه خدای بی همتای خرد و عدالت است، و ایران مملو از درد و رنج، زائیده عشق است و زاینده عشق!
در بازی های تلخ و شیرین تاریخ و سرنوشت، در اوج توفانهای ریشه برانداز سهمگین، در بستر زلزله های مخرب و ویرانگر، در هیاهوی بی گریز سیلهای بنیان برافکن، ایران مانده است و می ماند، چون عشق زنده است.
چون ایرانی، ایرانی است.
ایران! یعنی عشق سرخ.
عشق! یعنی ایران سبز.
ایران من!
ایران فردوسی است و حماسه.
ایران حافظ است و عشق.
ایران مولوی است و معرفت.
ایران عطار است و عدالت.
ایران خیام است وصداقت.
ایران فرغانی است و حقیقت.
ایران فرخی است و آزادی .
ایران بابک است و قیام.
ایران افشین است و عصیان.
ایران مازیار است و طغیان.
ایران مزدک است و جسارت.
ایران کاوه است و شورش.
ایران آرش است و رهایی.
ایران دار است و سربداران.
ایران من!
نگاه کن!
بلند شو!
گریه نکن.
تو دردها و رنجها را بارها و بارها دیده ای.
تو آمدن و رفتن بیگانگان را بارها و بارها حس کرده ای.
تو با سوز و زخم.
با ظلم و ستم.
با خون و فریب.
با بحران و جنگ، بیگانه نیستی!
چشمهایت را نبند.
در خود نشکن.
بخند و بمان.
چون! عشق هرگز نمی میرد.
باور کن! عشق مردنی نیست.
عشق رفتنی نیست

این گربه ی ملوس را نگه دار!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

i-am-cyrus — Thu, 25 Oct 2007 16:18:18 GMT

خاک وطن رفت. چه خاکی بسر کنیم؟
میانه بهت و ناباوریمان ترکمن چای تکرار شد. بی جنگ اما به بهای پامال کردن خون نیکانمان رژیم پاره ای از ایران زمین رابه بیگانگان بخشید. شرافتمان را به بازی گرفتند.هستی مان را به یغما بردند.پنجه خون آلود روسیه را بر پیکره مان نشاندند. سیاست مدبرانه میرزا آقاسی تجلی فقاهتی یافته است و *برای ذره ای آب شورخلیج فارس و دریای مازندران،نباید کام شیرین روسیه ء دوست را تلخ کرد. حق پنجاه در صدی آبهای تحت البحری ایران را تنها با سیزده درصد تعویض کرداند!!! ساکت ننشینم این معصیت سیاسیت. ایرانیان مام وطن را به رذالت بخشیده اند.چرا بی صدا غسل بر نعش وطن کنیم؟ به امضاء کنندگان اعتراضیه بپیوندید.
پاینده ایران
*تکثیر این اعلامیه و ظیفه ملی است. در انتشار آن و آگاهی رسانی عمومی کوشا باشید.
برای امضا ئ بیانیه واعتراض و ارسال آن به سازمان ملل متحد و رسانه ها به سایت منافع ملی ایران مراجعه کنید:

http://miiran.wordpress.com/

اون فیل بزرگ را که پدرمان، کوروش، برایمان به جا گذاشت را نتوانستیم نگه داریم. اون فیل را بردن جاش برامون یه گربه گذاشتن. تورو خدا دست کم از این گربه ی ملوس و رنگارنگ نگه داری کنیم. نذاریم کشوری مثل روسیه ،مفت این گربرو تکه تکه کند. اگر حالا چیزی نگیم گربه که هیچی، موش هم برای ما نمی ماند.

سر باستانی

i-am-cyrus — Thu, 25 Oct 2007 12:11:18 GMT

سر یک سرباز هخامنشی که در انگلستان بود به حراج گذاشته شده است.

هنگامی که این تازه(خبر) به گوش میراث فرهنگی ایران می رسد تلاش برای برگرداندن این سر سنگی به زادگاهش می کنند.

از را ه قانونی وارد می شوند که هیچ سودی نمی برند. وارد مذاکره می شوند و عددی را برای بازپس گرفتن سر سرباز هخامنشی پیشنهاد می کنند ولی دارنده ی این سر قبول نمی کند و عد بالا تری می گوید و ایرانی ها نیز قبول نکرده و گفته اند: این سر سرباز هخامنشی در ایران بوده است وهیچ کس حق خرید و فروش آن را ندارد و این سر باید به کشور باز گردد.

%%%%%%%%%%%%%%%%%%

در اوایل ورود آریایی ها به فلات ایران(آنها از شمال روسیه ی امروزی به اینجا آمدند.) نام این سرزمین را آیران گذاشتند. که بعد از گذشت سال ها به ایران تغییر داده شد.

آریایی ها که دامدار و دامپرور بودند،اسب پرورش می دادند. ازاین رو به آن ها آریایی یا نجیب می گویند.

شیروخورشید از کجا آمدند؟

i-am-cyrus — Sun, 09 Sep 2007 15:33:18 GMT

از اول تصمیم گرفته بودم پس از پایان زندگینامه ی کوروش راجع به تاریخ پرچم ایران بنویسم. وامروز وقتشه تصمیمم را به مرحله ی اجرا بذارم.

ابتدا چرم کاوه آهنگر که بعد از مبارزه با ضحاک تبدیل به پرچم شد ایرانیان را به فکر داشتن پرچمی انداخت.

در آن زمان تنها ایرانیان پرچم داشتند.

در تاریخ مدور آمده است هخامنشیان 2 تا پرچم داشتند.

1ـ پرچمی مستطیل شکل که 4 مثلث را در خود جاداده بود. مثلث ها دوبه دو همرنگ بودند.

2- پرچم ارتش( عکس روی پرچم شیری در حال جهش بود.)

ساسانیان: نام پرچمشان درفش کاویان( منظور چرم کاوه ی آهنگر است) بود. به بلندای 7 مترو پهنای 5 متر.از پوست شیر یا پلنگ بود و ستاره ای 4پر و خورشیدی بالای ستاره طرح رویش بود.

رنگ های پرچم زرد، سرخ، وبنفش بودندو نشانه ی پرچم میمنت بود.

درجنگ ایران وتازی ها عمر دستورداد این فرش زربافت( درفش کاویان) را دوازده تکه کردند وبه فرماندهان بخش های گوناگون که درجنگ شرکت داشتند به عنوان غنیمت جنگی دادند. برروی این فرش جواهرها وگوهرهای بسیاری وجودداشت که بعد از تکه تکه شدن، همه بی ارزش شدند. عمر می توانست این فرش را سالم نگه دارد و بفروشد وپولش را تقسیم کند. ولی آیا این کار را به خاطر نفرتش از ایرانیان انجام نداد؟

در کتاب المعجم آمده است:عمردستورداد گوهرها رابرداشتند وآن پوسترا سوزاندند. از او پرسیدند:

با کتاب های کتابخانه های ایران چه کار کنیم؟

جواب داد:

کتاب های ایرانی دودسته اند: 1- موافق قرآن و 2- مخالف قرآن.اگر موافق قرآن هستند ما که خودمان کتاب قرآن راداریم ونیازی به این کتاب هانیستندو اگر مخالف قرآنند تکلیفشان معلوم است. در هردو حالت سوزانده شوند.

در زمان حکومت تازی ها بر ایرانیان، ایران تا 200 سال پرچم نداشته است.

مازیار وبابک قیام کردند و هرکدام پرچمی برای خودداشتند.

ابومسلم نیز پرچمی برای خود داشت. بنابراین ایران سه تا پرچم برای خودداشته است.

پرچم مازیار: سپید بود.( مازیار می گفت: تازیان سیاه می اندیشند ولی ما سپید ایران وسپید اندیشیم.)

پرچم بابک: سرخ رنگ بود.

پرچم ابومسلم: سیاه بود.

اولین بار درزمان سلطان مسعود غزنوی عکس شیر برروی پرچم آمدو خورشید از زمان هخامنشیان بود.

یک کشیش نصاری چون کینه ی ایرانیان را داشت نوشته:

کیخسرو دختری از گرج را دوست داشته است. دخترزیبایی بود ومی خواست دستور دهد تصویرش را بر روی سکه ضرب کنند ولی چون از واکنش مسلمانان نسبت به تصویر یک دختر برروی سکه می ترسید به جای او نماد دختر یعنی خورشید را برروی سکه ها ضرب کردند.

ولی این حرف بی پایه و اساس است و کیخسرو به خاطر هوای نفس این کاررا نکرد.

کلاویخوس یک سفیر اسپانیائی در دربار تیمور لنگ بود. پس از بازگشت به اسپانیا در کتابی نوشته است:

مارا فردای آن روز یردند به ارگ بزرگی وبر سر در آن کاخ( که کارگران 20 سال در حال ساختن بودندو ساختن آنرا هنوز هم تمام نکرده بودند) نماد ونگاره ی شیرو خورشید در زمینه ی آبی وزرد گرداگرد حیاط کاخ وبرروی هر کاشی این نشانه بود.

چندین سال پیش از میلاد مسیح( از تاریخ دقیقش مطمئن نیستم) کیشی نیمه سری به نام مهر درایران بود.

افراد این کیش برای رسیدن به بالاترین درجه باید هفت خان را می گذراندند.

خان اول: کلاغ. باید یاد می گرفتند خبرچینی نکنند و عادت زشت شایعه پراکنی و سخن چینی را دور بیندازند.

خان دوم: راز. راز های مربوط به کیش را به آن ها می گفتند.

خان سوم:سرباز. خان چهارم: شیر. خان پنجم: پارسی یا پارسا. خان ششم: خورشید. خان هفتم: پیر(پدر)

بعداز گذراندن هر خان، شرکت کننده را با آب مقدس شست و شو وبا تازیانه می زدند تا پاک شود.

ولی در خان ها(یا پله های) چهارم وششم هیچ کدام ازاین دوکار را نمی کردند.چون در شیرو خورشید نهاد آتش وجوددارد معتقد بودند این دوپله پاکند. در مدت 200 سال این دوسمبل پاکی کیش مهر برروی پرچم آمد.

در دوران صفویان، ساسانیان ونادرشاه پچم مثلث بود وشیر، شمشیری در دست نداشت و در حال جنبش و حرکت بود.

ولی محمد قاجار که با نادر شاه کینه داشت و حتی می خواست آرامگاه اورا پیدا وزیرورو کند تصمیم گرفت پرچم را عوض کند.

سه رنگ کنونی پرچم در زمان نادرشاه انتخاب شدند. پرچم نادری سفید بود ونواری سبز در بالا ونواری سفید در پائین بود و در خورشید نوشته شده بود: الملک الله.

مورخین به محمدخان قاجار گفتند: اگر می خواهی رنگ های پرچم را عوض کن ولی به شیرو خورشید کاری نداشته باش.

وبرای متقاعد کردند او گفتند:

چون شیر نماد امام علی است. شیر پیرو خداست نباید برداشته شود.

محمد قاجارگفت: اگر شیر نماد علی است پس باید به دستش شمشیر ذوالفقار را بدهید.

این شد که شیر بر روی سه پا ایستاد و با پنجه اش شمشیر ذوالفقار را گرفت. درحالی که شیر در ابتدا در حال حرکت به جلو بود حالا برروی سه پا ثابت ایستاده بود.

پس شمشیر پیشینه ی رسمی ندارد. مخصوصا که شمشیر کج عربی است. شیر به شمشیر نیاز ندارد. چرا که نماد قدرت است.

شم= سرد.

شمشیر= شیر سرد.( شیر گرم در تصویر پرچم هست. پس چه نیازی به یک شیر سرد داریم؟)